حديث را از او در تفسير نقل كنم يا كسى است كه به فرقه واقفيه و شدت دشمنى با امام رضا عليه السّلام مشهور است ، يا كسى كه فاسد الروايه است و به غلو مشهور است » . بلاغى همچنين مىگويد : « آشكار است كه كثرت و زيادى چنين راويانى قوتى به روايت نمىبخشد . - نيز مىگويد : - اگر در اعتنا به اين گونه روايات - در اين مقام مهم و خطير - تسامح به خرج دهيم ، بنابر دلالت روايات متعدد لازم است مضامين آنها را بر تفسير يا تأويل آيات يا بيان شايسته‌ترين و حقجوترين افراد كه به‌طور يقين عام شامل آن نيز مىباشد حمل نماييم ؛ يا بگوييم مراد خداوند هنگام نزول ، همان مورد ويژه بوده يا آنكه آن فرد خاص مورد نزول بوده است يا آنكه از لفظ مبهم ، همين مورد قصد شده است . - وى مىگويد : - هرجا كه تعبير « انه تنزيل » يا « انه نزل به جبرئيل » به كار رفته است بايد به يكى از اين وجوه سه‌گانه حمل شود ؛ همانگونه كه تحريف وارد در روايات را به تحريف معنوى حمل مىكنيم . شاهد آن ، مكاتبه سعد به امام باقر عليه السّلام است كه امام در آن فرمودند : « و كان من نبذهم الكتاب أن أقاموا حروفه و حرّفوا حدوده » چنان كه آنچه در توصيف مصحف على عليه السّلام و ابن مسعود رسيده است بر تفسير و تأويل حمل مىشود ؛ زيرا خود امام فرمودند : « كتابى بر اينان عرضه كردم كه كامل بوده و شامل تنزيل و تأويل بوده است . - نيز مىگويد : - همچنين وقتى در روايات مىخوانيم كه در مصحف فاطمه عليها السّلام عبارت « بولاية على » موجود بوده است حمل بر تفسير مىكنيم ؛ زيرا مىدانيم كه مصحف فاطمه عليها السّلام كتابى است كه در آن از اسرار علم سخن به ميان آمده و گفته شده كه چيزى از قرآن در آن نيامده است . نيز آنچه وارد شده مبنى براينكه به جاى « الأمه » ، « الائمه » بوده است ، بايد آن را به تفسير حمل كنيم و بگوييم مقصود امام از تحريف در اينجا تحريف در معناست نه لفظ ، ديگر روايات نيز به همين منوال است . - در پايان مىافزايد : - آنچه از كلمات علماى اعلام ياد نموديم مؤيّد گفتار ماست » . « 1 »

--> ( 1 ) . براى آگاهى بيشتر از گفتار ايشان ر . ك : فصل پنجم از مقدمه ايشان بر تفسير آلاء الرحمان ، ج 1 ، ص 27 - 25 .